Το βραβείο του F1GRIP για τη Στρατηγική της χρονιάς 2011 απονέμεται στην ομάδα και τον οδηγό που εμπνεύστηκαν κι εκτέλεσαν με επιτυχία την πιό έξυπνη στρατηγική της χρονιάς, καταφέροντας να κερδίσουν τους άμεσους αντιπάλους τους.
Η ομάδα του F1GRIP δεν κατέληξε σε συμφωνία και προτείνει ελεύθερα και δημοκρατικά με ισοψηφία την τριάδα:
Mark Webber (Red Bull) - Κίνα
Έβαλε από την αρχή τα σκληρότερα ελαστικά και αναγκάστηκε σε αργή άνοδο, όμως στη συνέχεια, με την πίστα να στρώνεται με γόμα, κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα ελαστικά μαλακότερης σύνθεσης και κινήθηκε εξαιρετικά γρήγορα. Κίνηση-ματ, που έφτιαξε "μόδα" και εφαρμόστηκε από αρκετούς πιλότους στο υπόλοιπο της χρονιάς. Εκπληκτική οδήγηση, αλλά η στρατηγική ήταν το κλειδί και δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην πρωτοτυπία και την επιρροή που είχε η ιδέα στον τρόπο σκέψης και τις εναλλακτικές των ομάδων.
Jenson Button (McLaren) - Ουγγαρία
Ο ορισμός της κρίσιμης και σωστής αλλαγής (ή... "μη"-αλλαγής!) σε ελαστικά, ανάλογα με τις συνθήκες. Έμεινε με τα στεγνά όταν το μισό grid (και ο Hamilton) μπήκαν για ενδιάμεσα και δικαιώθηκε. Τυχερός, όπως εξηγήσαμε και τότε, γιατί αν βρισκόταν εκείνη τη στιγμή μπροστά θα έμπαινε πιθανότατα αυτός για αλλαγή αντί για τον Lewis, αλλά ο Button πάντα είναι εκεί σε τέτοιες περιπτώσεις. Σε κάθε περίπτωση, η στρατηγική, σε συνδυασμό με την ικανότητα του Button σε μικτές συνθήκες έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στο αποτέλεσμα.
Lewis Hamilton (McLaren) - Κίνα
Άψογα pit stops, συντήρηση ελαστικών και ταχύτητα, δάγκωμα της κόμπρας εκεί που έπρεπε σε κρίσιμους γύρους πριν και μετά τα pit stops και στις μονομαχίες. Οι στρατηγικές που είναι στην κόψη του ξυραφιού είναι πολύ δύσκολο να εκετελεστούν και στηρίζονται πολύ στον οδηγό.
Εναλλακτικά...
Michael Schumacher (MercedesGP) - Spa
Μετά το ατύχημα στα δοκιμαστικά μπήκε στον αγώνα με την κλασική επίθεση του πρώτου γύρου και μετά εφάρμοσε άριστα στρατηγική αλλαγής ελαστικών, σε συνδυασμό με την σωστή απόφαση κατά την είσοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας. Αφού ξεφορτώθηκε σε αρχικό χρόνο τη σκληρότερη γόμα και διατήρησε σε καλή κατάσταση για 30+ γύρους το δεύτερο, μαλακό σετ, μετά μπόρεσε να επιτεθεί με την καινούρια μαλακή προς το τέλος. Από 24ος στην εκκίνηση, 5ος στον αγώνα, μπροστά από τον Rosberg που ξεκινούσε 5ος.
Sebastian Vettel (Red Bull) - Monaco
Η απόφαση να μείνει με τα παλιά ελαστικά για τον υπόλοιπο αγώνα ήταν ρίσκο, γιατί θα μπορούσε να τον στείλει στις μπαρριέρες από λάθος, να έχει κλατάρισμα ή απλά να αναγκαστεί να μπει στα pits αργότερα, χάνοντας τα πάντα. Εξασφάλισε την 1η θέση τη στιγμή της απόφασης και μετά δεν την έχασε. Βοηθήθηκε από τη διακοπή του αγώνα και την ανανέωση στα ελαστικά, αλλά ήδη είχε διανύσει αρκετό δρόμο με δύσκολες συνθήκες και ίσως τα κατάφερνε και χωρίς τη διακοπή έτσι κι αλλιώς.
Sergio Perez (SauberF1) - Αυστραλία και Kamui Kobayashi (SauberF1) - Monaco. Από τη λίστα των προτάσεων δεν θα μπορούσε να λείπει και η Sauber, που τόλμησε και ξεκίνησε τη μόδα των ελάχιστων pit stop στους αγώνες από την Αυστραλία κιόλας, όπου ο Perez με ένα μόλις pit stop τερμάτισε 7ος από 12ος. Παρόμοια λογική και για τον Kobayashi, που μετέτρεψε την 14η θέση του σε 5η στο Monaco. Ευγενική με τα ελαστικά η Sauber, έδωσε το έναυσμα για διαφορετικούς τρόπους εκμετάλλευσης των ελαστικών από τις άλλες ομάδες και επηρέασε πολύ την πορεία των ερευνών της ίδιας της Pirelli.
