Παραδεχόμαστε ότι δεν είναι η αγαπημένη μας πίστα, αλλά αφού ανήκει στο πρόγραμμα δε μπορεί να λείπει η περιγραφή της, στα γνωστά πρότυπα του F1Grip! Το Grand Prix Ευρώπης διεξάγεται από το 2008 στη Valencia της Ισπανίας και συγκεκριμένα σε μια πίστα που έχει διαμορφωθεί στους δρόμους πέριξ της μαρίνας της πόλης. Η μαρίνα ανακαινίστηκε με αφορμή το γεγονός και πλέον υποδέχεται τα μεγαλύτερα και πολυτελέστερα σκάφη των ανθρώπων της F1, ενώ την ίδια στιγμή ο κόσμος κάνει τα μπάνια του στη διπλανή παραλία...

Η Valencia διαθέτει άλλη μια πίστα  κορυφαίων προδιαγραφών που μας αρέσει ιδιαίτερα, αλλά σίγουρα δεν είναι έτοιμη να φιλοξενήσει αγώνα F1. Το γιατί επιλέχθηκε η μαρίνα και οι δρόμοι της αντί για αναβάθμιση της υπάρχουσας πίστας το ξέρουν μόνο οι ιδιοκτήτες της, η πόλη της Valencia και ο Bernie Ecclestone... Ίσως να έπαιξε το ρόλο του το γεγονός ότι η πόλη είναι ανερχόμενη τουριστικά και οι ντόπιοι ήθελαν να αναπτυχθεί περισσότερο ακόμα η περιοχή της μαρίνας, προσελκύοντας κοινό με μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη και image...

Η ομάδα του Hermann Tilke πάλι έχει βάλει το χεράκι της, προτείνοντας τη διαδρομή, χαράζοντας κάποια νέα οδικά κομμάτια για τις απαραίτητες συνδέσεις και σχεδιάζοντας τα κτίρια των εγκαταστάσεων.

Παρ'ότι είναι πίστα δρόμου, σαν το Monaco και το Montreal, η Valencia δεν έχει την αντίστοιχη χαρακτηριστική στενότητα χώρου. Το πλάτος της πίστας είναι περί τα 14 μέτρα και υπάρχουν αρκετές έξοδοι διαφυγής για περιπτώσεις ατυχημάτων. Γενικά πρόκειται για μια πίστα με μεγάλες ευθείες, ανοιχτές καμπύλες που δε μετράνε καν σαν στροφές κι έντονα φρεναρίσματα, με το τελευταίο κομμάτι να είναι το μόνο με συνεχόμενες γρήγορες καμπές. Σήμα κατατεθέν της πίστας είναι η γέφυρα 140 μέτρων που ενώνει τη βόρεια με τη νότια πλευρά της μαρίνας και μάλλον βγήκε λιγότερο εντυπωσιακή απ'ότι ήλπιζαν οι διοργανωτές, τόσο όταν βλέπει κανείς μέσα από το μονοθέσιο, όσο κι από εξωτερικές λήψεις...

Σχεδίαση-Οδήγηση

5,473 χιλιόμετρα, 14 δεξιές και 11 αριστερές στροφές σε μια πίστα που περιτριγυρίζεται από τσιμεντοκιβώτια... Πίστα δρόμου με πλάτος κι εξόδους διαφυγής κανονικής πίστας.

Η ευθεία εκκίνησης-τερματισμού είναι σχετικά μικρή, αλλά η στροφή 1 οδηγείται εύκολα με τέρμα το γκάζι, οπότε τα πρώτα σοβαρά φρένα είναι στη στροφή 2, όπου από τα 300km/h οι οδηγοί πέφτουν στα 85km/h. Τα μονοθέσια έχουν μόλις ισιώσει από την έξοδο της στροφής 1 και οι οδηγοί καλούνται να ισορροπήσουν το μονοθέσιο οριακά, κάτι που γίνεται ακόμα δυσκολότερο σε περίπτωση μονομαχίας, όπου και το τελευταίο κομμάτι ευθείας δε μπορεί να γίνει πλήρως εκμεταλλεύσιμο. Η έξοδος προς τη στροφή 3 θέλει γρήγορη επαναφορά στο γκάζι, καθώς το ερχόμενο κομμάτι ευθείας είναι μικρό. Το chicane των στροφών 4 και 5 που ακολουθεί οδηγείται με 2η σχέση στο κιβώτιο, ενώ λόγω της διαμόρφωσης των κερμπς είναι πιό σφιχτό απ'ότι δείχνει η χάραξη. Σημαντική η καλή έξοδος για την τελική ταχύτητα λίγο πριν τη στροφή 8, που φτάνει τα 305km/h περίπου, πριν τα φρένα για τη στροφή 8. Αρκετό παίξιμο στο τιμόνι λόγω επιτάχυνσης από την αργή στροφή, μπαίνοντας στη μικρή γέφυρα (140 μέτρα περίπου), που συνδέει τη βόρεια με τη νότια πλευρά της μαρίνας. Για αρκετό διάστημα τα μονοθέσια τρέχουν δίπλα στον ποταμό Turia, σε ένα τμήμα που δεν είναι απόλυτη ευθεία, όμως οδηγείται σαν τέτοια. Η παρουσία δύο μονοθεσίων που κινούνται παράλληλα σε μάχη εμποδίζεται από τους τοίχους που στενεύουν και πλαταίνουν το οπτικό πεδίο καθώς ο δρόμος ακολουθεί ελαφρές καμπές. Τα έντονα φρένα φέρνουν τα μονοθέσια στα 75km/h αφού έχουν αγγίξει τελικές της τάξης των 320km/h λίγο πιό πριν. To chicane που ακολουθεί, μαζί με την κοντινή στροφή 14, αποτελούν ένα από τα τεχνικότερα σημεία της πίστας, καθώς οι οδηγοί αλλάζουν διεύθυνση και σχέσεις στο κιβώτιο σε σχετικά άβολες στιγμές, ενώ καλούνται να εκμεταλλευτούν μεν την τελική ταχύτητα της προηγούμενης ευθείας με οριακά φρένα, αλλά να διατηρήσουν και καλή φόρα στην έξοδο για το επόμενο γρήγορο κομμάτι των στροφών 15, 16 και της ευθείας που ακολουθεί μέχρι την πολύ απότομη δεξιά στροφή 17. Το ζήτημα των μικρών σπασιμάτων στη χάραξη είναι εδώ πιό έντονο από την προηγούμενη ευθεία.

Το τελευταίο κομμάτι αποτελεί και το δυσκολότερο από οδηγικής άποψης, αλλά και σε θέματα στησίματος. Το σύμπλεγμα των στροφών 18, 19, 20 είναι εξαιρετικά γρήγορο, σχεδόν με τέρμα γκάζι, με ταχύτητες των 170km/h - 200+km/h. Για λίγο τα μονοθέσια κινούνται σχεδόν ευθεία και μετά οδηγούνται στις τελευταίες δύο στροφές 24 και 25. Τα φρένα για τη στροφή 25 είναι πάνω στην έξοδο από την ταχύτατη στροφή 24, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά δύσκολη η ισορρόπηση του μονοθεσίου και να είναι συχνά τα μπλοκαρίσματα των δεξιών τροχών, λόγω της παραμένουσας πλευρικής επιτάχυνσης από την έξοδο της προηγούμενης στροφής. Μερικοί οδηγοί (κυρίως κατώτερων μονοθεσίων) επιλέγουν διαφορετική γραμμή από την στροφή 24 κιόλας, προσπαθώντας να έρθουν σε πιό ευθεία πορεία για την 25, ενώ αφήνουν και το γκάζι λίγο νωρίτερα, αποφεύγοντας την απολύτως οριακή κατάσταση στο τέλος.

Απαιτήσεις Μονοθεσίου κι Οδηγού

Η πίστα μοιάζει με το Montreal σε αρκετά χαρακτηριστικά, όπως οι κοφτές, αργές στροφές και οι μεγάλες ευθείες που τις ενώνουν. Το μόνο γρήγορο κομμάτι που δοκιμάζει την αεροδυναμική των μονοθεσίων είναι το τελευταίο, ενώ τα υπόλοιπα ευνοούν τα μονοθέσια με μεγάλες τελικές ταχύτητες και καλή μηχανική πρόσφυση στις εξόδους των αργών στροφών. Η επιφάνεια έχει αρκετές αναπηδήσεις, ενώ η άσφαλτος θεωρείται μέτρια ως προς τη φθορά των ελαστικών. Ο καλός κινητήρας και οι μικρές αεροδυναμικές αντιστάσεις φέρνουν τις απαραίτητες υψηλές τελικές ταχύτητες. Από τους οδηγούς δεν έχουμε ακούσει τα πιό ενθουσιώδη λόγια για την πίστα, πέραν των παραδοσιακών και τυποποιημένων δηλώσεων που κάνουν για το γενικότερο καλό του κάθε αγώνα. Οι οδηγοί καλούνται να φρενάρουν οριακά πάνω στις αναπηδήσεις, να ισορροπήσουν το μονοθέσια στα δύσκολα φρένα της τελευταίας στροφής και να μπαίνουν γρήγορα αλλά με ευαισθησία στο γκάζι στις εξόδους των στροφών.

Η θεωρία λέει πως τα προσπεράσματα θα ήταν εύκολα και πολλά, αλλά η πράξη των ετών 2008 και 2009 απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι χρειάζεται λίγη παραπάνω σχεδιαστική φαντασία από τις κλασικές αργές στροφές με ενδιάμεσες ευθείες για να πετύχεις κάτι τέτοιο.